MARIK
Wat noch? Wat wedder?

INSPEKTOR
Mariken, still! – Kumm, sett di nedder!
Gott weit, dat ik nich anners kann;
De Fru reep mi an ’t Finster ran
Un hett mi ’t up de Seel befåhlen,
Ik süll noch hüt nå di hendålen
un süll di segg’n: Dat wier nu ut,
hier ut de Hüsung müsst du rut.
Du sast nå ’t Nebengaut tau Håf.

MARIK
Dat is dat? – So? Ach, ’t is egål,
Ob ’k hier, ob ’ dor herümmer slåf.

ERZÄHLER
Un folcht de Hänn’ in ehren Schot.

MARIK
Dat is dat? – So? – De Wåhnung blot?

ERZÄHLER
Un süht sik in ehr Kåmer üm
un secht mit trurig sachte Stimm

MARIK
Un ’t is doch schwer, dat ik sall fuurt.
Hier heff ik lääft siet mien Gebuurt,
hier heff ik späält in jungen Dågen,
hier heff ik Not un Älend drägen,
Hier sünd mien beiden Öllern storwen,