(Herr und Inspektor in den Stall)

DANIEL
Sei segg’n jå, dat wi ok Minschen sünd,
na, Gott sei Dank!
Noch bün ik nich krank;
doch kümmt mål eins an mi de Reih,
denn wull ik, ik wier ein leiwes Veih.
sei segg’n jå, dat wi ok Minschen sünd.
Ik heff kein Kägel un kein Kind;
Dat was mål eins ’ne ann’re Tiet,
doch de licht wiet!
wenn blot kein Unglück mål geschüht!

ERZÄHLER
Un Daniel jöcht denn Wech dorhen,
sien wittes Hor spelt in denn Wind,
un düüster licht de Nacht herüm,
un düüster sprääkt in em de Grimm.