De Stormwind buten brus’t mit Macht,
De Uhl röppt schurig dörch de Nacht:
»Kumm mit! Kumm mit! Kumm mit, mi grut!«

MARIK
Un wenn Di grut, mi grut hir ok!

ERZÄHLER
Un sleiht üm ’t Kind den dünnen Dauk
Un stört’t in Snei un Nacht herut.
»Kumm mit! Kumm mit!« –

MARIK
Ick kam, ick kam!
Nah ehr, nah ehr! Sei is jo fram;
Bi ehr is hüt ok heilig Christ
Un Wihnacht-Heiligabend is ’t

ERZÄHLER
De Snei danzt dörch de Winternacht;
Un is dat ok en schurig Wewen,
So is ’t doch noch en warmer Lewen,
As binnen bi de Lichterpracht. –
Kein Minsch hett seihn,
Wat dor gescheihn;
Kein Minschenkind hett je nah Johren,
Wat binnen spraken is, erfohren.
Dat was en Bidd’n, en knäglich Quälen,
Dat was en Schell’n, en hart Befehlen,
Dat was tauletzt en hellen Schri –
Dunn was ’t vörbi. – –
Un rute stört’t wat ut de Dör,
un drückt wat hastig an sick ran,