MARIK
Wat noch? Wat wedder?

INSPEKTOR
Mariken, still! – Kumm, sett Di nedder!
Gott weit, dat ick nich anners kann;
De Fru rep mi an ’t Finster ’ran
Un hett mi ’t up de Seel befahlen,
Ick süll noch hüt nah Di hendalen
Un süll Di segg’n: Dat wir nu ut,
Hir ut de Hüsung müßt Du ’rut,
Du sallst nah ’t Nebengaud tau Haw.

MARIK
Dat is dat? – So? Ach, ’t is egal,
Ob ’ck hir, ob ’ck dor herümmer slaw.

ERZÄHLER
Un folgt de Hän’n in ehren Schot.

MARIK
Dat is dat? – So? – De Wahnung blot?

ERZÄHLER
Un süht sick in ehr Kamer üm
Un seggt mit trurig sachte Stimm:

MARIK
Un ’t is doch swer, dat ick sall furt.
Hir heww ick lewt sid min Geburt,
Hir heww ick spelt in jungen Dagen,
Hir heww ick Nod un Elend dragen,
Hir sünd min beiden Öllern storben,