9. DE VERTWIWLUNG

ERZÄHLER
Heil Christdag Abend. – Oh wo säut
Sitt all’ns tausam in Leiwlichkeit!
De Mutter hett dat Kind in ’n Arm
Un kickt dat leiw un selig an
Un drückt dat an sick fast un warm;

In ehre Kamer sitt Marik –
Wat is dat för en Weder buten!
De Stormwind fegt äwer ’n Mählendik
Un smitt den Snei in wille Weihn
So scharp un snidig an de Ruten –
Sei sitt bi ehre Lamp allein,
Bald sitt sei still, bald rögt s’ de Uhl, de krischt: » Kumm mit! Kumm mit. « –
Un schuddernd gütt ’t ehr dal den Nacken;
Sei fohrt tau Höcht, sei schuddt tausam:

MARIK
Ja bald, ja bald! – Ick kam, ick kam.
Ja – Wihnacht-Heiligabend is ’t,
Ja – ’t is all lang’ – all lang’ is ’t her,
Dunn kreg ’k mal wat taum heil’gen Christ.

ERZÄHLER
Ach, wo verlaten sitt sei dor!
Ehr Mudding dod so männig Johr,
Ehr Vader dod – oh, un Jehann!
Dat wille Fewer packt sei an
Un jöggt de Adern up un nedder,
As gläugnig Für; un denn is ’t wedder,