Em is ’t, as wenn tau dese Stun’n
De Seelennacht, de em bedrückt,
Vör Sünnenschin un Klingen wickt,
As hadd hei sick nu wedder fun’n,
Oll Vader Brand halt deiper Aten,
Un ’t was, as wenn üm sine Ogen
Sick düst’rer all de Schatten togen:

BRANDT
Du wardst de beiden nich verlaten.

ERZÄHLER
Seggt hei mit Mäuh tau Daniellen.

BRANDT
Wi beiden wiren Spelgesellen,
Du wirst min Fründ un blewst min Fründ.
Des’ beiden dauh ’ck up ’t Hart Di leggen;
Wenn s’ nich up rechten Wegen sünd,
Denn sallst Du ehr den rechten seggen.
Willst Du dat dauhn?

DANIEL
Ja, Korl, ick will.

ERZÄHLER
Un wedder is dat ringsum still,
De kranke Bost blot räkelt holl
Un ümmer düst’rer ward sin Og;
Sin Daniel böhrt den Kopp em hoch,
Un swack un swäcker ward de Oll,
Doch plötzlich nimmt hei sick tausamen,