(Herr und Inspektor in den Stall)

DANIEL
Sei segg’n jo, dat w’ ok Minschen sünd,
Na, Gott sei Dank!
Noch bün ’ck nich krank;
doch kümmt mal eins an mi de Reih,
Denn wull ’ck, ick wir ein leiwes Veih.
Sei segg’n jo, dat w’ ok Minschen sünd.
Ick heww kein Kegel un kein Kind;
Dat was mal eins ’ne ann’re Tid,
Doch de liggt wid!
Wenn blot kein Unglück mal geschüht!

ERZÄHLER
Un Daniel jöggt den Weg dorhen,
Sin wittes Hor spelt in den Wind,
Un düster liggt de Nacht herüm,
Un düster spreckt in em de Grimm.