Dat het, wen an sonn Teken gloewt, Wat de sin Teken kriggt. En niglig Frag is sacht veloewt, Wenn ’t achteher ok drüggt. Doa seggt de Klock all an ... Herr Je! Flink aw de linke Scho! De kümmt vun ’t Hart – nu sleit ’t! En – twe – Dre ... flink! Nu smit ick to! Nu kik! Wat is mi dat? Nu bün So klok ick as sonn Klas! De Scho de wist nich ’rut nich ’rin, Liggt bi den Süll foer dwaß. Na, kumm dat as dat kamen schall, Kumm glatt dat, kumm dat krus, – Na, Gott sin Segen aeweall In Dönsk, Schün, Kame, Kaw un Stall Foer di, oll Schultenhus!