DE LUST


ERZÄHLER
Hubertusdag steiht in den Klenner,
Un in de Bucht ein Virteihnenner,
De is dor sorgsam faudert word’n
Un sall – so seggen s’ – heran vermorrn
Un sall hüt lopen vör de Hun’n.
Natt is ’t von baben un von un’n;
De Dak liggt gris up Dörp un Feld;
De Sünn kickt runne up de Welt,
As wull s’ hüt gor nich ut dat Bedd,
Un kickt so mäud dörch de Gardinen,
As hadd s’ ’t sick in den Kopp rin set’t:
Hüt künn ok woll en Anner schinen
Oll Daniel steckt de Näs’ herut
Un süht nah baben hir un dor:

DANIEL
Mi dücht, dat süht all beter ut
un achter Dam’row ward ’t all klor.
Ick glöw, wi krigen hüt noch Weder.
Un wes’t parat! Un paß en jeder
Gaud up, de Pird’ herut tau ledd’n!
Hüt is kein Spaßen mit den Herrn.

ERZÄHLER
De Sünn breckt dörch. De Herr, de röppt,
En Jeder deiht un schirrt un löppt,
Un Daniel leddt den Hingst herut;
Dunn kümmt Mariken hastig an