An den sin Hart ick mi utweinen,
An den sin Knei ick bichten künn.
Ach, ick heww keinen, keinen, keinen!

JEHANN
Ick un din Vader sünd Di tru.
Wi stahn noch ümmer fast bi Di.

MARIK
Min Vader is kein Trost för mi –
Du weitst worüm, Jehann – un Du ...
Din Hart slog woll eins weik un warm
Un was för mi de säkerst Lad’;
Un wat ick up den Harten hadd,
Min Denken all un all min Dauhn,
Dat künn dor woll un ruhig rauhn.
Doch dat ’s vörbi, dat is nu west;
Din Hart beharbargt anner Gäst,
De känen mine swacken Klagen,
Min Nod un Jammer nich verdragen.

JEHANN
Ick bün Di, wat ick ümmer was,
Kannst woll in minen Harten rauhn,
Un rögt sick in mi Grull un Haß,
So heww’n s’ doch nicks mit Di tau dauhn.

MARIK
Lat fohren Haß un Grull, Jehann!
Min Hart, dat is bet baben vull
Von bange Nod un bitt’re Qual,
Dor is kein Platz för Haß un Grull.