Un horkt un lurt,
Ob sick wat rögt?
Dat Hart steiht still, de Aten swiggt.
Dunn is ’t, as wenn sick wat bewegt,
As wenn dor wat in ’n Schatten liggt;
Hei slickt sick ’ran.
Ja, ’t is Jehann!
Un fött den Oll’n sin Hän’n tauglik
Un flustert heisch:

JEHANN
Marik? Marik?

ERZÄHLER
Oll Daniel kickt em barmend an:

DANIEL
Noch lewt s’, noch bedt s’ för Di, Jehann.

ERZÄHLER
Hei föllt taurügg so blaß un bleik
Un lehnt sick an de olle Eik.

JEHANN
Oh, segg ehr, sei süll kamen, kamen!
Ick nem sei mit; wi gahn tausamen;
Ick bring uns dörch in ’t anner Land.

ERZÄHLER
Un fött den Oll’n sin Knei un weint;
De Oll, de schüwwt taurügg sin Hand.