Dat was inne Aust doa froeg he er, Wat se sin Brut sin möcht, Dunn tröck s’ er Münt to ’ne Pünt un sär: - Du wirst mi grar de recht! Du hest nich Hus un du hest nich Hoff, Un du süst na Nicks nich ut, – Din Hoar is so gel un din Fust so grow, Soek di man ’ne anne Brut! - - Min Fust de ’s grow un min Hoar dat ’s gel, Un as ick bün, so bün ’k, - Man ick holl vun di so vel – so vel, As ’ne Lewark vun er Flünk. Du büst min Irst, un du bliwst min En, Wenn du mi ok vun di stöttst; Du hest mi süß nich so stur ansen, Man dat du ’t nu vegettst.