Schreibung:
Erstdruck (1859) 〉〉 Wort-für-Wort-Übersetzung 〉〉 gemäß Herrmann-Winter


John Brinckman


Lünk un Geelgöösch


- Jung´, schmiet nich mit Steen un
StrünkStrunken

Hier vör mien
SchündörScheunentor
up de
LünkSpatz
.
Un up de lütt
GälgöschGoldammer
!
Wat du för´n ollen Racker büst!
Sühst nich, wat de arm Vœgel
früstfrieren
?
De sünd ok Blot un Fleesch.

Du hest to Hus de Schöttels vull,
Du
frettstutfreten - ausfressen
Dach in DachTag für Tag
ut för dull
Un
premststopfst
di vull dien
MåchMagen
; -
Gälgösch un Lünk wat hungert de!
Ehr Disch licht unner Ies un Schnee, -
Dat geiht ehr gor to
schråchkümmerlich, ärmlich
.

Ehr Tiet is hart, ehr Winter düer,
Dat geiht ehr as de
Pracherlüd[praxə´ly:ə] Bettler
,
Gliek vun´e Hand to Mund.
Un wenn een
WeitkuurnWeizenkorn
von de Däl
Ok rut eens flücht, dat is nich väl
Un dat is giern ehr günnt.

Kumm her! Do nimm diss Hand vull
OhrnÄhren

Un
dräächtrag
s´ ehr achter in ´n
GoornGarten
.
Un wäs doch eenmal klok!
Dat is ´ne schlichte Wirtschaft man,
De Käuh un Schåp
dörchfoderndurchfuttern
kann
Un nich ehr Lünkens ok. -