Schreibung:
Original



John Brinckman


Voer Dau un Dag


De Mand vekrüppt sick in de Dak;
Dat leggt dwaß voer den Ekenkamp
So witt sick dal all up de Brak,
Un rusig is dat, kolt un damp.

Min Knaewel sünd binaut un klamm;
Dat blößt scharp up de apen Rüm,
Dal föllt mi Stal un Sten un Swamm,
Un stiw un dow sünd mi de Düm.

Doa achte, wu de Heben kimmt,
Up de nakt Haidbarg doa de Schin –
Wat doa up ens so glummt un glimmt ...
Dat kann doch nich de Sünn all sin?

Weg is ´t! Nu treckt dat gneteswart
Heruppe, as würr ´t werre Nacht;
Ne, wu dat Werre enmal narrt, –
Wen harr nu woll an Sne noch dacht!

Nu hett dat mit de Arwten Tit,
Mit Tüffken un mit Sommekurn;
Nu legg de Sarschört man bisit -
Nu kann dat noch bet Maidag dur´n.

Palmarum witt! Palmarum Sne!
Wu en dat drüggt, wu eenʼn dat schart!
Boes süt dat ut foer Minsch un Ve
Un slimm foer Fore un foer Sat.

Heww ´k dat nich dacht un ümme seggt!
Du kannst mi dat bitügen, Fix!
Groen Winacht, sonn groen Winacht döggt
Den Deubel Nicks, den Deubel Nicks! -

Quelle: Vagel Grip. Güstrow : Opitz, 1859. S. 21-22.
Der Text ist zwar Korrektur gelesen, aber noch nicht endgültig redigiert. Zum Abgleich hier der originale Text: online 〉〉
Alle Gedichte des "Vagel Grip" erscheinen nach und nach auch mit einer Wort-für-Wort-Übersetzung (mit Link zum John-Brinckman-Wörterbuch).