SUCHE:
stumpsinnig
adj.
stumpfsinnig, begriffsstutzig; langweilig, eintönig
| Plattdeutsch | stumpsinnig |
| Silbentrennung | stump|sin|nig |
| Wortart | Adjektiv |
| Sprachniveau | C (kompetente Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | stumpfsinnig |
| Hochdeutsch | begriffsstutzig |
| Hochdeutsch | langweilig |
| Hochdeutsch | eintönig |
| siehe auch | sinnig 〉〉 |
| Herrmann-Winter | |
| Hochdt.-plattdt. WB | stumpsinnig |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch stumpsinnich |