SUCHE:
Timpen, Timpel
m.
Zipfel, spitz zulaufendes Ende, Ecke eines Sackes oder Tuches
| Plattdeutsch | Timpen |
| Silbentrennung | Tim|pen |
| Plattdeutsch (2) | Timpel |
| Wortart | Substantiv: Maskulinum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Zipfel |
| Hochdeutsch | Ecke |
| flektierte Formen | |
| Plural | Timpen Timpens |
| Herrmann-Winter | |
| Plattdt.-hochdt. WB | Timpen |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch timpe |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Timpel / Timpen |
| Pommersches Wörterbuch | Timpen |
| Fritz-Reuter-WB | Timpen |