SUCHE:
Beamte, Beamter, Beamt
m.
Beamte
| Plattdeutsch | Beamte |
| Silbentrennung | Be|am|te |
| Plattdeutsch (2) | Beamter |
| Plattdeutsch (3) | Beamt |
| Wortart | Substantiv: Maskulinum |
| Sprachniveau | A (Elementare Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Beamte |
| Hochdeutsch | Beamter |
| flektierte Formen | |
| Plural | Beamten |
| Wendungen | |
| Hei is´n Beamten. Er ist ein Beamter. |
| Etymologie | |
| zu Amt, mittelniederdeutsch ambacht, ampt, amp, altsächsisch ambaht; vgl. DWDS |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Beamt |
| Dähnert | Beambachtende |
| Fritz-Reuter-WB | Beamter |