SUCHE:
Kœtel
m.
Kotstückchen, kleines Tierexkrement, Kötel
| Plattdeutsch | Kœtel |
| Silbentrennung | Kœ|tel |
| Wortart | Substantiv: Maskulinum |
| Sprachniveau | B (selbstst. Sprachverwendung) |
| Hochdeutsch | Kotstückchen |
| Hochdeutsch | Tierexkrement |
| Hochdeutsch | Kötel |
| flektierte Formen | |
| Plural | Kœtels |
| Herrmann-Winter | |
| Plattdt.-hochdt. WB | Kœtel |
| Komposita | |
| Frostkœtel | 〉〉〉 |
| Wendungen | |
| De hett sien´n letzten Kœtel kackt. Der hat seinen letzten Kötel gekackt. (über jmd., der bald stirbt) | |
| Denn sitt de Kœtel all in de Büx. Dem sitzt der Kötel schon in der Hose. (über jmd., der Angst hat) | |
| Kack ´n Kœtel un warm di! Kack einen Kötel und wärm dich! (drastische Aufforderung an jmd., der stark friert) |
| Etymologie | |
| aus mittelniederdeutsch kȫtel |
| Wörterbücher: | |
| Wossidlo/Teuchert | Kœtel |
| Dähnert | Kœtel |
| Sibeth | Kätel |
| Fritz-Reuter-WB | Kätel |