Gedichte und Lieder: Hertha Borchert


Deern an ´n Diek



Door, ´neem de Eschen stoht an´n hogen Diek,
Door stünn wi still tohopen, du un ik,
Du höölst mien Hand un eist mi över ´t Hoor.
De Welt wull slopen, bloots de Moon weer kloor,
Un op uns Leev lücht dusend Steerns hindool,
Dat weet ik all, as weer dat hüüt noch mool.

Door, ´neem de Eschen stoht an´n hogen Diek,
Door sloot de Wachen hoch, alleen stoh ik.
Du büst so wiet, un mi hest du vergeten.
De Welt höört di, du wullt vun´n Diek nix weten.
De Wulken joogt, un allens lett satt un doot.
Ik heeg mien Leev di op. Ik bliev di goot.




Originaltext
mit Übersetzung und Link zum Wörterbuch:


Dar, neem de Eschen staht an ´n hogen Diek,
Dar stünn´ wi still tohopen, du un ik,
Du höölst mien Hand un eist mi övert Haar.
De Welt wull slapen, blots de Maan weer klaar,
Un op uns Leev lücht dusend Steerns hindaal,
Dat weet ik all, as weer dat hüt noch mal.

Dar, neem de Eschen staht an ´n hogen Diek,
Dar slaat de Wachen hoch, alleen stah ik.
Du büst so wiet, un mi hest du vergeten.
De Welt hört di, du wullt vun ´n Diek nicks weten.
De Wulken jaagt, un allns lett satt un doot.
Ik heeg mien Leev di op. Ik bliev di goot.

Quelle: Moderspraak. Monatsschrift för de ‚Plattdütsche Gill Schleswig-Holsteen‛, 23.Jg. 1936, S. 28