Gedichte und Lieder: Volkslied


Twee Königskinner



Door weren twee Königskinner,
de harren eenanner so leef,
de kunnen to ´nanner nich komen,
dat Woter weer veel to deep.

„Och, Leefster, kannst du nich swemmen?
so swemm doch her to mi,
en Lücht will ik di ansteken
un de sall lüchten di.“

Door weer ok een falsche Nunne,
de sleek sik ganz sacht no de Steed
un dee ehr de Lücht utdömpen,
de Königsohn bleev in de See.

„O Moder, leefste Moder,
mien Hart deiht mi so weh,
So loot mi gohn spazeren
an den Strand vun de wille See.

O Fischer, leefste Fischer,
wullt du verdenen groot Lohn,
denn sett diene Netten to Woter
un fisch mi den Königsohn.“

He sett siene Netten to Woter,
de Lööd, de sünken to Grund,
door fisch he un fisch he so lang,
den Königsohn he funn.

Se nehm em in ehre Arme,
dat Hart, dat dee ehr so weh,
se sprüng mit em in de Wellen:
„Leef Voder, leef Moder, ade!“


Zum Lied vgl. de.wikipedia
Textfassung angelehnt an R. Möller: Plattdeutsche Volkslieder